Iki dede ile iki nine huzurevinde aynı daireyi paylaşıyorlardı. İki dede her gün pencerenin Önunde, sallanan sandalyelerinde oturur, sandalyelerinde gacır gucur sallana sallana eski günleri anlatır ve iki nineyle hiç ilgilenmezlerdi. İki ninede onların dikkatlerini çekmek için yapmadık şey bırakmazlardı. Ama ihtiyar delikanlılarda durumun farkındaydılar. Bir gün gene herşey aynı cereyan ederken, ninelerden biri ötekine "Bak şimdi der ikisinide sandalyelerinden nasıl fırlatıyorum, ikiside arkama takılacaklar" der. Öteki ninenin şaşkun bakışları arasında çırıl çıplak soyunur ve sandalyelerinde sallanmakta olan dedelerin önünden geçer. İhtiyarların biri otekine sorar "Bügün ne giymişti farkına varabildinmi?", öteki cevap verir "Vallahi ne giydiginin pek farkına varamadım ama, her ne giydiyse de acaip ütü gerekliydi".