Dört kaplumbaga piknige cikmaya karar veriyorlar. Erzakları hazırlayıp yola koyuluyorlar. Bir yıl, iki yıl, beş, on yıl derken 30 yıl sonra piknik yerine varıyorlar. Hemen erzakları çıkarıyorlar, gazozlar, yiyecekler, herşey ortaya çıkıyor.
Gazozlar da şişe gazoz. Ve açacak yok! Tek çözüm, birinin eve gidip açacağı alip getirmesi. Dogal olarak en genc kaplumbagayı seçiyorlar. Genç eleman:
- "Giderim, ama bir şartım var." der ve ekler.
- "Buradaki yiyeceklerin hiçbirine ben gelinceye kadar dokunulmayacak." Digerleri de bunu kabul eder. Elemanımız yola çıkar. Aradan bir, iki, on, yirmi yıl geçer. Bu arada yaşlı kaplumbagalardan birisi fenalaşır, ölmek üzeredir. Arkadasları ne yapsa faydasız. Kaplumbaga’nın son dilegi olup olmadıgını sorarlar. O da:
- "Gerçi genç kaplumbagaya söz verdik ama, şuradaki sarmalardan bir tanesini yesem olur mu?" der. Digerleri de kıramaz ve:
- "Elbette!" diyerek, sarmalardan birini verirler.
Tam agzına atacagı sırada genc kaplumbaga çalıların arasından fırlar ve:
- "Gitmiyorum işte, gitmiyorum!"